Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, çok sayfalı iş sözleşmelerinde her sayfanın imzalanması veya kaşelenmesinin zorunlu olmadığına, metin bütünlüğü sağlanmışsa son sayfanın imzalı olmasının yeterli olduğuna karar vererek emsal bir hükme imza attı.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, sayfalarca süren iş sözleşmelerine ilişkin emsal niteliğinde bir karara imza attı. Kararda, iş sözleşmesinin hukuken geçerli sayılması için metindeki her sayfanın ayrı ayrı imzalanmasının veya kaşelenmesinin zorunlu olmadığı belirtildi. Tarafların iradesini ortaya koyan metin bütünlüğünün sağlanması ve son sayfanın imzalı ile kaşeli olması halinde sözleşmenin bağlayıcı olduğu vurgulandı.
Uyuşmazlık, bir şirkette çalışan ustanın maaşının yanı sıra hizmet bedeli karşılığında fabrikanın bir bölümündeki bağımsız bölümün kendisine devredilmesini öngören sözleşmenin uygulanmaması üzerine yargıya taşındı. Mülkün devredilmemesi üzerine dava açan işçiye karşı şirket, sözleşmenin tüm sayfalarında yetkili imza ve kaşe bulunmadığını, bu nedenle satışın geçersiz olduğunu savundu.
İlk derece mahkemesi, sözleşmenin her sayfasında imza bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddetti. Bölge Adliye Mahkemesi de istinaf başvurusunu geri çevirdi. Bunun üzerine dosya temyiz edilerek Yargıtay'a taşındı.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ise kararında, sözleşmenin bütün sayfalarının birbirini takip ettiğinin anlaşılması ve son sayfanın usulüne uygun şekilde imzalanmış olması halinde sözleşmenin geçerliliğinin ortadan kalkmayacağını belirtti.
Kararda, "İş sözleşmesinin tüm sayfalarının imzalı olması karşısında; son sayfa dışındaki sayfalarda davalı işverenin kaşesi olmadığı gerekçesiyle sözleşme hükmüne değer verilmemesi doğru olmamıştır." ifadelerine yer verildi.
Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak İş Mahkemesi hükmünü oy birliğiyle bozdu. Karar, çok sayfalı sözleşmelerde her sayfanın ayrı ayrı kaşelenmesinin zorunlu olmadığına ilişkin emsal nitelik taşıdı.